Woensdag 12 april
Troyes – Sommeval
Mn plan s’ochtends nog even Troyes in te gaan verregent. Het is koud en buiig. Daniël zet de Pelgrim’s s’ochtends normaliter af aan de rand van Troyes bij de bakker, wil mij alsnog wel bij de Cathedraal afzetten maar ik besluit niet meer terug te gaan. Ik heb mijn kaarsje aangestoken, ’t is goed zo.
We doen wat inkopen en gaan weer ieder ons weegs op dezelfde weg. De regen gaat over in flinke buien en de hele route blijkt één glibberbaan met veel slik. De schoenen glijden weg met elke stap wat het lopen zwaar maakt en belastend voor de voeten en hielen. Ik improviseer een regenhoes voor mijn rugzak met mijn tentzeiltje. Als een wel héle fikse stortbui zich aandiend vindt ik een schuilplaats onder de overkapping van een begraafplaats en eet mijn broodje met uitzicht op de zerken. De route blijft één glibberbaan. Qua afstand zou het een makkie zijn geweest,de slik maakt het tot een pittige tocht.
Als ik tegen het eind van het traject het bos uit kom op de heuvel boven Sommeval schijnt de zon en is het uitzicht prachtig. Er staat er een bankje op dè perfecte plek! Ik zit er zeker een uur vòòr ik op mijn gemak afdaal naar Sommeval, direct doorloop naar het gemeentehuis voor een tampon en info over de gemeente gite. Deze blijkt aan de rand van het dorp te staan, waar ik al voorbij gelopen ben. Ik heb deze kleine gite voor mij alleen. Er is een keukentje, toilet een heerlijk warme douche en verwarming. Heerlijk want het koelt buiten flink af! Èn oploskoffie … àhhh geen suiker!
Maar wèl buren! Ik stap ouderwets met een glaasje naar de buurman. Pas de problème.
Als ik het gastenboek doorblader, blijkt deze fijne kleine herberg in de loop van de jaren al véle blije gasten te hebben ontvangen, ondanks houten bank, er is namelijk geen bed of matras aanwezig en de meeste pelgrims nemen geen slaapmat mee. Ik ben blij met mijn slaapmatje en slaap als een roos!
Piekfijnopweg 