Weer Pelgrim, Madeleine en een regenboogfestijn.

Zondag 23 april
Larochemillay – Issy-l’Evêque
Vandaag ben ik weer pelgrim!
Ik pak mijn rugzak in, ontbijt heerlijk en moet mijzelf losweken van deze fijne plek en de gastvrijheid van Patricia en Mark. Patricia helpt mij een handje door vast wat aanstalten te maken voor vertrek. Ze zal vandaag een stuk met mij meelopen. Gezellig en fijn ook want zij weet precies hoe ik weer op de route kom. En voor haar is het weer èven dat Camino gevoel meepakken.
Onderweg spotten we één van de vele oldtimers die hier ooit in het bos geparkeerd zijn en hier nu als een vergeten museumstuk staan weg te roesten.
Na een kilometer of wat buigt het pad van Patricia weer huiswaarts naar hun prachtige stek en stap ik alleen verder.
De route blijft aardig op hoogte en ik heb af en toe een prachtige 360 graden view over de hele omgeving, het is pràchtig! Het is heerlijk om oom weer alleen te lopen en alle fijne indrukken van de afgelopen dagen te laten bezinken.
Als ik later die dag een klein asfalt weggetje in sla heuvelopwaarts passeer ik een auto die in tegengestelde richting stilstaat. Er zitten twee vrouwen in waarvan één op leeftijd, ik zwaai ter begroeting en loop door. Een meter of 50 verder draai ik mij nog even om. De twee zijn uitgestapt en ik zie nog net hoe de jongere vrouw de shawl van de oudere dame schikt en de jas goed dicht doet. Het  is zó herkenbaar en doet mij en mijn moeder de laatste jaren. Ik zie dat de oude dame mij in de gaten heeft en zwaai. Ze zwaait terug. Als ik dòòr loop hoor ik iemand roepen, ik draai mij om en zie dat de jongere vrouw, ik vermoed de dochter gebarend mijn richting op komt lopen. Ik loop haar tegemoet. Ze zegt dat haar moeder graag een stukje met mij mee wil lopen richting haar huis, of ik dat goed vindt? Uhm …; “Oui ce’st bon …”  De dochter geeft haar moeder nog een kus en spoed zich terug naar haar auto. En vòòr ik het weet loop ik daar met mijn rugzak naast een Franse dame op hoge leeftijd de heuvel op. De dame in kwestie blijkt een kordate vrouw met een onweerstaanbare glimlach die ondanks haar vergevorderde leeftijd, zonder veel moeite tegen de heuvel lijkt op te lopen. Ze verontschuldigd zich dat ze niet zo snel kan als ik maar ik houdt mijn pas met liefde in, verrast door deze wending. Madeleine is haar naam en zij neemt als vanzelfsprekend de regie over onze uitwisseling. Ze is belangstellend naar waar ik vandaan kom, waar ik naar toe ga, wat voor afstanden ik zo ongeveer loop en waar ik slaap. Ze roemt de tulpen in Nederland en doseert de woorden Frans zó dat ik haar goed kan begrijpen. Vòòr ik het weet zijn we op het punt waar mijn pad naar links gaat, Madeleine wijst mij dat ik af moet slaan, zij loopt verder naar waar als ik het goed begrijp haar huis moet zijn.
Ik zoek het later nog even op het moet … zijn. Ik vraag haar of ik een foto van ons samen mag maken en ze lijkt het wel een leuk idee te vinden. Ik vang de lieve glimlach op de foto als aandenken aan wèèr zo’n bijzondere ontmoeting op mijn pad.
Als ik nog geen 10 minuten verder ben barst de bui die al een tijdje dreigend boven het dal hing los. De regen komt met bakken uit de hemel en veranderd al gauw in hagel.
Ik schiet als de bliksem mijn regenpak aan en doe een schietgebedje voor Madeleine, dat ze maar vòòr de bui binnen mag zijn geweest! Hoewel ik vermoed dat Madeleine niet door een buitje uit het veld zal laten slaan.
Ik stap druipend verder en waai weer droog. Op een paar kilometer vòòr mijn volgende slaapplaats krijg ik nòg een pasr flinke buien over mij heen die gepaard gaan met flinke windhozen. Met de kapuchon ver over het hoofd getrokken en de kop tegen de wind in stap ik door. Even snel als ze gekomen zijn trekken de buien ook weer weg. En alsof ze wat goed te maken hebben wordt ik getrakteerd op de mooiste regenboog show die ik in mijn leven geb mogen aanschouwen! Ademloos sta ik om mij heen te kijken, zie ik regenbogen verschijnen, vervagen opnieuw ontstaan en steeds intenser kleuren. Tot ik verzadigd ben en verlangend naar een warme douche het laatste stukje afleg naar de B&B van mevrouw Wouterse.