Vuile was in de wasmand graag!!!

Ik logeerde de afgelopen 2 nachten in een Hostel in Luxemburg en Echternach. Vandaag ga ik op weg met rugzak en tentje om de Müllerthal Trail te lopen.
Tòch wel even spannend toen ik na een (òòk spannende) Flixbusrit  Amsterdam-Luxemburg … ’s avonds laat het hostel binnenschuif. Plots zéér bewust van mijn leeftijd. Ben ik niet totaal misplaatst  tussen al dat jonge volk? Niets blijkt minder waar. De doorsnee populatie in het hostel blijkt een leuke inspirerende combi van … van alles. Ik voel mij meteen volledig thuis in deze mengelmoes. ’s Ochtends in de ontbijtzaal schuif ik aan bij naar een Russische dame (We herkennen elkaar van het ritje met de stadsbus de avond ervoor) zij blijkt ook nog eens prima Nederlands te spreken. Zij zal de komende tijd hier in een museum in Luxemburg aan het werk zijn als gids voor Russische expat jeugd, heeft in Enkhuizen gewoond en weet mij méér te vertellen van de geschiedenis van Hoorn en de Halve Maen dan ik ken. Ieder mens heeft een verhalen die het waard zijn om gedeeld te worden.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de humor van zo’n jonge gast bij de receptie die mij geduldig uitlegt waar ik schoon beddegoed kan vinden en mij vriendelijk verzoekt m’n eigen bed op te maken, na gebruik ook weer zèlf af te halen en netjes in de wasmand te deponeren.

Wat zal het een genòt zijn voor zo’n joch, deze boodschap over te mogen brengen aan een dame van minstens de leeftijd van zijn mam!!! Mijn lieve volwassen zoons hadden op dat moment vast met líefde even in zijn schoenen gestaan!

Kortom … Gááf logeren in zo’n hostel als jonghartig oudje!!!