Stress op de Camino, kennismaken met een olijke Fries.

Zaterdag 8 april
Monthelon – Baye
De ochtend begint wat rommelig. Ik heb mij vergist in de tijd waarop mijn gast heer en vrouw weer de deur uit moesten waardoor ik wat haastig vertrek (laat ik de champagne de schuld maar geven ; )
Eenmaal weer op de route bedenkt ik tot mijn schrik dat de regenhoes van mijn rugzak nog bij hen op de logeerkamer ligt! Pech, teruggaan heeft geen zin want ze zijn beiden al de deur uit. Ik zit mezelf er behoorlijk mee op de nek en loop mij ook nog eens druk te maken over allerlei andere praktische zaken. Mijn beltegoed dat op lijkt te zijn, waardoor ik niet kan bellen voor een slaapplaats, het feit dat het morgen Pasen is en k niets aan eten ingeslagen heb.  Ik besef dat ik door een mooi landschap loop maar het totaal niet beleef. Zelfs Tich Nath Hahn krijgt het niet voor elkaar de rust in mij te laten weerkeren. Het duurt een behoorlijke tijd eer ik weer wat geland ben.
Als ik in de loop van de dag een belletje probeer voor een slaapplaats doe blijkt alle zorgen voor niets. Ik kan dus wèl gewoon bellen. Ik kan terecht in een hotelletje waarvan de eigenaars dan wel met pensioen zijn maar wel open voor Pelgrims en zelfs een maaltijd en ontbijt verzorgen. De hele entourage is zó gedateerd dat het charmant is èn naast het hotelletje zit een bakkertje dat Paaszondag vroeg open is. Alle hersenspinsels voor niets.
Als ik na een verkwikkende douche op het geluid af ga en naar beneden stommel voor het avondeten tref ik, jáwel Pascalle en Marilene èn maak ik kennis met drie spontane en open Friezen, Theo en zijn volwassen zoon en dochter. Theo gepensioneerd trucker, loopt de Camino in delen en is nu op pad voor ongeveer een maandje. Zijn kids zijn gister een dag met hem meegelopen en zetten hem morgen weer af in Sezanne, het eindpunt van de etappe die zij samen liepen. De kids rijden weer naar Friesland en Theo loopt door. Het wordt een gezellige avond en er zullen meer avonden volgen in gezelsschap van deze olijke openhartige Fries die nooit om gespreksstof verlegen zit.