Van knusse privé gite naar spannend jagershol.

Donderdag 13 april
Sommeval – Flogny La Chapelle
Als ik de deur van mijn prive gite open gooi straalt het zonnetje mij tegemoet! Spotify nummertje van Wende op en de vloer van de gite veranderd voor èven in een dansvloer, mijn geluksmomentje!
Met enige moeite  verlaat ik mijn tijdelijke huisje. Als ik het huis van de buurman passeer spot ik hem en bedank ik hem nog even hartelijk … le Caffé was bòn!
Het eerste deel van de route is pràchtig, ik loop door perfect glooiende heuvels. Koolzaadvelden, subtieler dan die in de Champagne streek, frisgroene velden met tarwegras, afgewisseld door bospercelen met aan de randen hier en daar de prunus in volle bloei. De Leeuweriken en vele andere vogels doen flink hun best. Het is heerlijk lopen zo.
In de loop van de dag raakt het bewolkter, wordt de wind koud en begint het wat te regenen. Ik zoek een lunch plekje uit de wind op het erf van een verlaten boerderij. Aan het eind van de middag arriveer ik in Ervy de Chapelle waar ik de nodige boodschappen doe. Het zonnetje komt er weer bij en ik doe een koffietje nog nèt in de late middag zon.  Hoewel de keuken pas om 7 uur open gaat véél flanst de jongeman van Le Franco Belge speciaal voor mij een prima maaltje in elkaar. Hij denk met me mee en dankbaar verorber ik een maaltijdsalade met gerookte zalm en friet.
De volgende plaats waar ik onderdak kan vinden is te ver maar ik besluit toch nog een kilometer of wat door te stappen. Het is nog lekker zonnig geworden dus prima weer om de tent op te zetten of wie weet vindt ik een plek waar ik alleen nog maat mn matje en slaapzak hoef uit te rollen. Op mijn Osmand navigatie ap zie ik een kilometer of wat vòòr Flogny een aanduiding van iets van een hut of overkapping. Ik gok het er op, is het niets dan kan ik altijd de tent nog opzetten.
Als ik na een kilometer of 6 het hutje ontwaar blijkt het een kleine jagerhut. De de deur is niet afgesloten. De hut ligt direct aan de weg door het bos maar ik gok het erop dat er zo s’avonds weinig tot geen volk meer langs zal komen … avontuurtje.
Heel fris is het niet binnen dus ik spreid eetst mn tentzeilje op een van de lange tafels, en leg daar mijn matje en slaapzak op. Als ik even buiten rond de hut loop zie ik in de verte een wandelaar aankomen. Als hij de hut passeert kijkt hij op, zegt vriendelijk gedag en loopt door. Ik betrap mijzelf er op dat ik hem onwillekeurig scan.
Er rijden nog enkele auto’s voorbij. Een ervan stopt vlak voor de hut, ik heb de deur al dicht, gelukkig rijden ze weer door. Ik maak geen licht meer en doe aan de binnenkant een steentje tussen de klink. Heeft natuurlijk weinig zin maar àch, het is het idee.
‘S nachts wordt ik wakker van een geluid. Het moet een dier zijn maar wat voor één en of het ín de hut is of erbuiten kan ik niet thuisbrengen. Ik val weer in slaap maar slaap lichter dan normaal. Als ik er s’nachts even uit moet om te plassen sta ik met open mond te kijken naar een betoverend mooie sterrenhemel.