Niet weg gejaagd uit de jagershut, twee Friezen in Chabliz en snurkvrij in de vergaderzaal.

Vrijdag 14 april
Flogny la Chapelle – Chablis
Ik sta op in de jagershut in een bos vol vogelgezang, pak mijn boeltje in en maak buiten mijn ontbijtje en een pannetje thee. Het is nog behoorlijk fris maar met een warme kop thee in de handen zit ik te genieten van deze bijzondere plek. Een merel komt mij een aubade brengen.
Ik verlaat mijn avontuurlijke overnachtingsplek en stap het frisse bos door, richting Flogny waar ik boodschappen doe èn op mijn gemak een koffie doe zdat ik mijn telefoon weer op kan laden. Dit zijn ook fijne momenten om mijn dagboek bij te werken en zo weer even te reflecteren op de voorbije dagen.
De middag is winderig en koud, ik lunch droog en uit de wind in een bushokje in Vezannes en bel maar eens met de pastorie in Chablis. Ik begrijp dat ze vol zitten … of toch niet, ik kom er niet goed uit. Ik gooi mijn ‘matras de camping’ en ‘sac de cousage’ maar eens in de strijd, dat lijkt te helpen, ik kan terecht!
Als ik in Chablis aankom en het pand nader verschijnt er achter één van de ramen een lange man en wordt het raam opengedaan; “Jij hier?” … Jawel, Theo de Fries! Het heeft iets van thuiskomen, zo welkom geheten te worden. Binnen is het een gezellige boel. Ik maak kennis met Sieb, een goedmoedige Fries en Jean George uit Duitsland die van Xanten naar Santiago loopt. Ik wordt ontvangen met wijn en we kletsen bij. Sieb is net de volgende overnachtingsplaatsen aan het regelen, dezelfde als in mijn planning. Op mijn verzoek wordt ik meteen maar even  mee geregeld. Alle bedden in de gite waar we nu zijn, zijn inderdaad bezet maar ik heb de eer in de vergaderzaal te slapen op mijn eigen matrasje. Een bevoorrechte positie voor een pelgrim, want geen gesnurk en ander ongemak.