Vrouwen over mannenzaken en wijnen in Luzy.

Vrijdag 21 april – zaterdag 22 april
Anost – Larochemillay (rustdag)
Ik heb geslapen als een roos! Vòòr ik vertrek doe ik nog een bakkie bij Carolien en we raken weer in een geanimeerd gesprek. Zij is benieuwd naar mijn Camino ervaringen en ik naar haar ervaringen hier in Frankrijk. Het leuke is dat we bepaalde thema’s tot op zekere hoogte bij elkaar herkennen. Bijvoorbeeld hoe het conformeren aan het systeem waarin je werkt je kan verwijderen van je  kernwaarden maar het ook een keuze voor veiligheid en comfort kan zijn. Al zou je het nirt verwachten, ook op deze prachtige plek op een camping in Frankrijk heeft Carolien te maken met deze uitdagingen, deels doordat de cultuur in Frankrijk voor Nedetlandse begrippen nog behoorlijk traditioneel en formeel is èn je als vrouw niet altijd even serieus genomen wordt in zaken die geacht worden een mannenzaak te zijn.
We raken weer zó lekker aan de praat dat ik pas tegen 10 uur opspring om nu toch ècht op pad te gaan. Onverwachte ontmoetingen als deze zijn altijd zó leuk en inspirerend! Carolien sjeest nog even gauw op en neer naar het dorp om een wandelkaart van de Morvan voor mij te kopen. Ik pas intussen even op de hond
hond die mij uitdaagd om de bal te pakken te krijgen. Elke keer als ik een poging doe weet hij niet hoe snel hij de bal weer moet grijpen! Ik doe niet mijn best de eerste te zijn, een paar tanden in mijn hand als zijn pijnlijk, òòk als ze speels zijn. Maar als Carolien het erf weer oprijd is hij héél even afgeleid … ik mijn kans, há!!! 
We nemen hartelijk afscheid, wie weet tot ziens bij het Fête de la Vielle!
Ik loop weer als een zonnetje en heb er vertrouwen in dat ik het ga redden vanavond bij Patricia en Mark in de buurt te zijn. Patricia heeft aangeboden mij met de auto op te pikken van de route, hun B&B ligt enkele kilometers van de route.
De omgeving is prachtig en ik geniet van de vele kleine riviertjes die ook regelmatig mijn pad kruizen of zelfs een stukje het pad volgen. Water zoek tenslotte de weg van de minste weerstand … Kan ik mij nog een voorbeeld aan nemen bedenk ik mij grinnikend. Al ga ik vandaag als een zonnetje, het laatste stuk van de route is een fikse kuitenbijter! Het pad stijgt làng en steil, om uiteindelijk het hoogste punt te bereiken op de Mont Du Beuvray, een bijzondere historische site met een prachtig uitzichtspunt.
In het contact over mijn tijdsplanning met Patricia heb ik geen rekening gehouden met deze lange klim. Zo zie je maar weer … altijd eerst zien ‘hoe het loopt’. Ik daal dus in sneltreinvaart af en zet google maps op locatie delen maar daarmee maak ik het er voor Patricia uiteindelijk niet gemakkelijker op … Het is hier geen geplaveid Nederland, ze heeft geen idéé waar ik uiteindelijk het bos uit zal komen. Beneden aan de weg plof ik in de berm en besluit dat de beste tactiek is, mij verder niet meer te verplaatsen. En eerlijk gezegd heb ik daar ook geen ènkele behoefte meer aan. Het blijkt een goede keuze! Niet veel later verschijnt daar de auto van ‘Buiten Gewoon in Beweging’ het bedrijf van Patricia en na een enthousiaste begroeting wordt ik plots voortbewogen op vier wielen zonder dat ik ook maar enige inspanning hoef te leveren … wàt een luxe!
Het is super leuk om Patricia en Mark, die ik beiden nog maar èèn keer eerder ontmoette opnieuw te ontmoeten. Nu op hun nieuwe stek in de Morvan waar zij deze zomer een B&B zullen openen! Een prachtige plek waar vast vele gasten enorm zullen gaan genieten.
En weer mag ik aanschuiven aan een keukentafel bij de warme houtkachel en smul ik van een heerlijke maaltijd en fijne gesprekken … het leven is goed!

De volgende dag slaap ik lekker uit in de Chambre d’Hotes, wordt verwend met een heerlijk ontbijtje en kletsen we vrolijk verder. ’s Middags rijdt Patricia nog met mij naar Larochemillay voor een nieuwe leesbril en gastankje. We strijken neer voor een goede wijn bij Bistrot Luzy, gerund door twee Nederlandse horeca kanjers die hier een geweldige plek hebben gecreërd, wàt een rustdag! Ik geniet met volle teugen en vergeet af en toe dat ik eigenlijk onderweg ben op de Camino!