Een date met mijn broertje verrast met een IPA de Vezelay!!!

Woensdag 26 april
Abbaye de Sept Fons – Bert
Als het goed is heb ik vandaag een date met mijn broer Maarten. Hij is ergens onderweg tussen Macron, tot waar hij met de fiets op de trein is gereisd, en mij.
Ik heb voor vandaag mijn zinnen gezet op Bert, een dorpje, dik 30 kilometer verder. Enn fikse dagtocht dus!
Bij Bert is een camping municipal, het weer is goed en zowel Maarten als ik hebben ons tentje mee dus een prima plek om elkaar te treffen. Voor zover ik het kan overzien zouden er ook een restaurantje èn een winkel moeten zitten. Maar of die open zijn of überhaupt in functie is altijd maar de vraag. Ik neem mijn voorzorgen en loop via  waar ik een maaltijd en ontbijt insla.
Gelukkig blijft de route grotendeels aardig op hoogte en ik vertrouw erop dat ik het ga redden. Ik ap Maarten in de loop van de dag, Maarten verwacht zo rond 5 uur te arriveren. Voor mij zal het later worden. Ik hint Maarten vast voor een goed biertje en duim dat de winkel open is.
Mijn planning dreigt uit te lopen als de route een onverwachte wending neemt en mij eerder verder van Bert verwijderd dan dat hij mij er heen leid. Ik loop vast en zoek mijn eigen weg, het levert extra kilometers op op deze route die eigenlijk al iets teveel van het goede was. De laatste kilometers naar Bert lopen over de weg en ik besluit een gokje te wagen, ik steek vriendelijk lachend mijn duim op als er een auto aankomt … geen sjoege. Ook de auto’s die volgen rijden door, ik geef het op. Op de laatste kilometer komt er nog een werkauto aanrijden en waag ik het er nog een keer op en já hij stopt en met een vriendelijke bon route wordt ik bij de ingang van de camping afgezet.
Maarten zijn tentje staat er al. Maar ook bij hem ging de planning niet van een leien dakje. Hij had gerekend op een winkel of restaurantje in het dorp en die blijken gesloten dus is hij noodgedwongen weer op de fiets gestapt om 10 kilometer en wat hoogtemeters verderop alsnog inkopen te doen. Vive La France … les één onderweg in Frankrijk àltijd inslaan zodra je iets tegen komt! Ik zet mijn Hubba naast de zijne, een identieke tweeling. Intussen wordt ik herkent door een Franse pelgrima die met haar wandelmaatje in één van de stacaravans bivakeert. Ze denkt mij te herkennen van de overnachting in Vezelay. We checken onze data en ja hoor, we hebben hier op dezelfde dag overnacht!
Als Maarten de camping op komt fietsen en we elkaar een hug hebben gegeven trekt hij een fles uit zijn fietstas, niet te geloven, een IPA de Vezelay!!! Een IPA, mijn favoriete biertje en Vezelay … die behoeft geen uitleg!
We bereiden gebroeder/zusterlijk ieder ons eigen maaltje voor de tent en genieten van dit bijzondere samenzijn. Conclusie van de avond is dat we toch wel èrgens iets van avonturiersbloed mee hebben gekregen en dat het goed is dat dan ook maar in ere te houden.