De naakte werkelijkheid

Of ik mij wel veilig voel, wordt mij onderweg wel regelmatig gevraagd …. zo als vrouw alleen, bedoelt men dan.
Tot nog toe was mijn antwoord een oprecht ja. Sterker nog, het heeft zo zijn voordelen. Het triggert toch vaak een zekere zorgzaamheid zeg maar.
Tot voor een paar dagen terug … een overval! En of dat nog niet genoeg was, ze waren allemaal naakt!!!
Even terug naar die lange dag van 130 km. Ik kwam pas rond 9 uur s’ avonds aan bij het enige overnachtings adres in de wijde omgeving. Een soort bed & breakfast. Bijna tegelijkertijd met een Belg die op de fiets onderweg was naar Rome. Maar dat terzijde. Een kamer bleek dik 50 euro. Best veel als je 6 weken onderweg bent. Ik kon wel n tentje op zetten in t speeltuintje. Dik betaald dan en zonder douche … Tsja, dacht ik dan kan ik dat tentje net zo goed een stukje buiten het dorp neerzetten. En zo vond ik een prachtig plekje tussen een stukje bos en een korenveld. Onzichtbaar vanaf de weg, perfect! Dácht ik …
Want, terwijl ik mij volledig veilig waande, werd ik mij toch belaagt door een leger naakt!!!

Slakken … wel te verstaan. Naakt slakken!
Binnen de kortste keren zaten ze overal op en in en onder. Het spreekwoordelijke ‘slakkengangetje’ gold écht niet voor deze slakken! Ze kwamen vanuit het niets en snel! Ik kon niets op of aanpakken of ik greep in zo’n glibberig beest. Brrrrr!!!
De volgende ochtend was ik een half uur extra zoet met ontnaakten. Want erger nog dan naakt is geplet naakt ….

Had ik nu maar gevraagd aan die Belg of hij z’n kamer wilde delen …

Al met al voel ik mij nog best veilig …
Zo als vrouw alleen, onderweg …